Μετάφραση, Ενότητα 3η

Ενότητα 3, «Η κατοχή της εξουσίας δεν εγγυάται την ευτυχία», Ξενοφών, Ιέρων, 4.6-9

 
Εἰ δέ σύ οἴει ὡς  ὁ τύραννος                                                     Αν λοιπόν εσύ νομίζεις ότι επειδή ο τύραννος 
πλείω ἔχων τῶν ἰδιωτῶν κτήματα                                                             έχει περισσότερα αγαθά από τους απλούς πολίτες 
διά τοῦτο καί πλείω ἀπ’ αὐτῶν εὐφραίνεται,                               γι’ αυτό και εξαιτίας αυτών περισσότερο χαίρεται 
οὐδέ τοῦτο οὕτως ἔχει, ὦ Σιμωνίδη,                                         ούτε αυτό είναι έτσι, Σιμωνίδη, 
ἀλλ’ ὥσπερ οἱ ἀθληταί                                                            αλλά όπως και οι αθλητές, 
οὐχ ὅταν ἰδιωτῶν γένωνται κρείττονες,                                      όχι όταν γίνονται ανώτεροι από τους πολίτες, 
τοῦτ’ αὐτούς εὐφραίνει, ἀλλ’                                                                      αυτό τους ευχαριστεί, αλλά 
ὅταν τῶν ἀνταγωνιστῶν ἥττους,                                               όταν γίνουν κατώτεροι από τους συναθλητές τους,  
τοῦτ’ αὐτούς ἀνιᾷ,                                                                  αυτό τους ενοχλεί, 
οὕτω καί ὁ τύραννος                                                               έτσι και ο τύραννος, 
οὐχ ὅταν τῶν ἰδιωτῶν                                                                                όχι όταν από τους πολίτες
πλείω φαίνηται ἔχων,                                                             είναι φανερό ότι έχει περισσότερα, 
τότ’ εὐφραίνεται,                                                                    τότε ευχαριστιέται, 
ἀλλ’ ὅταν ἑτέρων τυράννων ἐλάττω ἔχη,                                    αλλά όταν είναι κατώτερος από άλλους τυράννους,  
τούτῳ λυπεῖται·                                                                      εξαιτίας αυτού στενοχωριέται· 
τούτους γάρ ἀνταγωνιστάς ἡγεῖται                                                           γιατί θεωρεί ότι αυτοί είναι ανταγωνιστές 
αὑτῷ τοῦ πλούτου εἶναι.                                                                             του στον πλούτο. 
Οὐδέ γε θᾶττόν τι γίγνεται                                                       Ούτε βέβαια αποκτά γρηγορότερα 
τῷ τυράννῳ ἤ τῷ ἰδιώτῃ                                                         ο τύραννος από τον απλό πολίτη κάτι 
ὧν ἐπιθυμεῖ.                                                                         από όσα επιθυμεί. 
Ὁ μέν γάρ ἰδιώτης οἰκίας ἤ ἀγροῦ ἤ οἰκέτου ἐπιθυμεῖ,                Γιατί ο πολίτης επιθυμεί σπίτια ή αγρό ή δούλο, 
ὁ δέ τύραννος ἤ πόλεων ἤ χώρας πολλῆς                                 ενώ ο τύραννος ή πόλεις ή τεράστια περιοχή 
ἤ λιμένων ἤ ἀκροπόλεων ἰσχυρῶν [...]                                     ή λιμάνια ή οχυρωμένες ακροπόλεις [...] 
Ἀλλά μέντοι καί πένητας ὄψει                                                   Αλλά όμως θα δεις και φτωχούς 
οὐχ οὕτως ὀλίγους τῶν ἰδιωτῶν                                               όχι τόσο λίγους πολίτες 
ὡς πολλούς τῶν τυράννων.                                                     όσο πολλούς τυράννους. 
Οὐ γάρ τῷ ἀριθμῷ                                                                 Γιατί δεν εξετάζονται με βάση το πλήθος
οὔτε τά πολλά κρίνεται οὔτε τά ὀλίγα,                                       ούτε τα πολλά ούτε τα λίγα, 
ἀλλά πρός τάς χρήσεις·                                                          αλλά με βάση τη χρησιμότητά τους· 
ὥστε τά μέν ὑπερβάλλοντα τά ἱκανά πολλά ἐστι,                        ώστε όσα ξεπερνούν τα αρκετά είναι πολλά, 
τά δέ τῶν ἱκανῶν ἐλλείποντα ὀλίγα.                                          όσα όμως υπολείπονται από τα αρκετά είναι λίγα. 
Τῷ οὖν τυράννῳ                                                                    Για τον τύραννο λοιπόν 
τά πολλαπλάσια ἧττον ἱκανά ἐστιν                                                           τα πολλαπλάσια αρκούν λιγότερο 
εἰς τά ἀναγκαῖα δαπανήματα ἤ τῷ ἰδιώτῃ.                                  για τις αναγκαίες δαπάνες από ό,τι στον πολίτη.
 

Παράλληλο κείμενο, Ξενοφών, Απομνημονεύματα, 4.2.37-39 

Μετάφραση:
 
Ποιους όμως ονομάζεις φτωχούς και ποιους πλούσιους; Αυτούς που, κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν αρκετά, ώστε να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, τους αποκαλώ φτωχούς, ενώ εκείνους, που έχουν περισσότερα από όσα αρκούν, τους αποκαλώ πλούσιους. Έχεις εξετάσει λοιπόν και έχεις διαπιστώσει ότι σε μερικούς, ενώ έχουν πολύ λίγα, όχι μόνο τους είναι αρκετά, αλλά κάνουν και αποταμίευση από αυτά, ενώ σε μερικούς, που έχουν πάρα πολλά, αυτά δεν είναι αρκετά; Και μα το Δία, είπε ο Ευθύδημος, γιατί ορθά μου το υπενθυμίζεις, γνωρίζω και μερικούς τύραννους, που αναγκάζονται να αδικούν από έλλειψη, όπως ακριβώς οι εντελώς φτωχοί.