Μετάφραση, Ενότητα 4η

Ενότητα 4η: «Τα πλεονεκτήματα της ειρήνης» Ἰσοκράτης, Περὶ εἰρήνης 19-21 

 
Ἆρ’ οὖν ἄν ἐξαρκέσειεν ἡμῖν,                             Άραγε θα ήταν αρκετό σε μας, 
εἰ οἰκοῖμεν τήν τε πόλιν                                     αν κατοικούσαμε την πόλη 
ἀσφαλῶς                                                        με ασφάλεια 
καὶ (εἰ) γιγνοίμεθα εὐπορώτεροι                         και (αν) γινόμασταν πιο πλούσιοι 
τὰ περὶ τὸν βίον                                               σε υλικά αγαθά 
καὶ (εἰ) ὁμονοοῖμεν τά τε πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς         και (αν) είχαμε ομόνοια μεταξύ μας 
καὶ (εἰ) εὐδοκιμοῖμεν                                         και (αν) χαίραμε εκτιμήσεως 
παρὰ τοῖς Ἕλλησιν;                                          μεταξύ των Ελλήνων; 
Ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι                                       Εγώ βέβαια θεωρώ 
τούτων ὑπαρξάντων.                                                     αν γίνουν αυτά. 
τὴν πόλιν τελέως εὐδαιμονήσειν                                ότι η πόλη θα ευτυχήσει ολοκληρωτικά 
Ὁ μὲν τοίνυν πόλεμος                                      Ενώ ο πόλεμος 
ἀπεστέρηκεν ἡμᾶς                                           μας στέρησε 
ἁπάντων τῶν εἰρημένων˙                                  όλα αυτά που έχουν λεχθεί 
καὶ γὰρ πενεστέρους (ἡμᾶς) ἐποίησεν                γιατί, και φτωχότερους μας έκανε 
καὶ ἠνάγκασεν (ἡμᾶς) ὑπομένειν                        και μας ανάγκασε να ανεχόμαστε 
πολλοὺς κινδύνους                                          πολλούς κινδύνους 
καὶ πρὸς τοὺς Ἕλληνας (ἡμᾶς) διαβέβληκεν        και στους άλλους Έλληνες μας έχει διαβάλει 
καὶ πάντας τρόπους τεταλαιπώρηκεν ἡμᾶς.         και με κάθε τρόπο μας έχει ταλαιπωρήσει. 
Ἢν δὲ ποιησώμεθα τὴν εἰρήνην,                       Αν όμως συνάψουμε ειρήνη, 
μετὰ πολλῆς μὲν ἀσφαλείας                              με μεγάλη ασφάλεια 
οἰκήσομεν τὴν πόλιν                                        θα κατοικούμε στην πόλη μας, 
ἀπαλλαγέντες πολέμων                                    αφού απαλλαγούμε από πολέμους, 
καὶ κινδύνων καὶ ταραχῆς,                                κινδύνους και διχόνοιες, 
καθ’ ἑκάστην δὲ τὴν ἡμέραν                              και καθημερινά 
ἐπιδώσομεν πρὸς εὐπορίαν,                            θα γινόμαστε πιο εύποροι, 
γεωργοῦντες ἀδεῶς (τὴν γῆν)                           καλλιεργώντας τη γη χωρίς φόβο 
καὶ πλέοντες τὴν θάλατταν                                και ταξιδεύοντας στη θάλασσα 
καὶ ἐπιχειροῦντες ταῖς ἄλλαις ἐργασίαις,             και ασχολούμενοι με τα άλλα επαγγέλματα, 
αἱ νῦν διὰ τὸν πόλεμον ἐκλελοίπασιν.                τα οποία τώρα εξαιτίας του πολέμου έχουν εκλείψει. 
Ὀψόμεθα δὲ τὴν πόλιν                                    Θα δούμε μάλιστα την πόλη 
διπλασίας μὲν τὰς προσόδους λαμβάνουσαν      να έχει διπλάσια έσοδα
ἢ νῦν                                                             απ’ ό,τι τώρα 
μεστὴν δὲ γιγνομένην ἐμπόρων                        και να είναι γεμάτη από εμπόρους 
καὶ ξένων καὶ μετοίκων,                                   και ξένους και μετοίκους, 
ὧν νῦν ἐρήμη καθέστηκεν.                               από τους οποίους τώρα έχει ερημωθεί. 
Τὸ δὲ μέγιστον˙                                              Και το σημαντικότερο, 
συμμάχους ἔξομεν ἅπαντας ἀνθρώπους,          θα έχουμε συμμάχους όλους τους ανθρώπους, 
οὐ βεβιασμένους,                                           όχι με τη βία, 
ἀλλὰ πεποισμένους.                                       αλλά με τη θέλησή τους. 
 

Τρίτο παράλληλο κείμενο, Θουκυδίδης, Ιστορίαι, 3.82.2-3 

Μετάφραση 
Σε καιρό ειρήνης και σε περίοδο ευημερίας και οι πόλεις και οι πολίτες έχουν ηπιότερες απόψεις, επειδή δεν τους πιέζουν φοβερές ανάγκες. Ο πόλεμος όμως, επειδή αφαιρεί τις ευκολίες της καθημερινής ζωής, γίνεται δάσκαλος της βίας και εξομοιώνει την ψυχική διάθεση των ανθρώπων με την πολεμική κατάσταση που επικρατεί εκείνη τη στιγμή.