Μετάφραση, Ενότητα 8η

Ενότητα 8η, «Ένα παράδειγμα σεβασμού προς τους γονείς», Λυκούργος, Κατά Λεωκράτους, 95-96

Λέγεται γοῦν ἐν Σικελία,                          Λένε λοιπόν ότι στη Σικελία, 
(εἰ γάρ καί μυθωδέστερόν ἐστιν,              (αν και μοιάζει περισσότερο με μύθο 
ἀλλ’ ἁρμόσει ἀκοῦσαι                             αλλά θα είναι κατάλληλο να το ακούσετε 
καί νῦν ἃπασι τοῖς νεωτέροις)                  και τώρα όλοι οι νεότεροι) 
ἐκ τῆς Αἴτνης  γενέσθαι                                   από την Αίτνα δημιουργήθηκε 
ῥύακα πυρός.                                        ρυάκι λάβας. 
Φασίν δέ τοῦτον ῥεῖν                              Και λένε ότι αυτό έρρεε 
ἐπί τε τήν ἂλλην χώραν,                          και στην υπόλοιπη περιοχή 
καί δή καί πρός πόλιν τινά                       και σε κάποια πόλη 
τῶν ἐκεῖ κατοικουμένων.                         από τις κατοικημένες εκεί. 
(Φασιν) οὖν                                           (Λένε) λοιπόν 
τούς μέν ἂλλους ὁρμῆσαι πρός φυγήν,     ότι οι άλλοι όρμησαν να φύγουν, 
ζητοῦντας τήν σωτηρίαν αὐτῶν,               επιθυμώντας τη σωτηρία τους, 
ἕνα δε τινά τῶν νεωτέρων,                      κάποιος όμως από τους νεότερους, 
ὁρῶντα τόν πατέρα                                βλέποντας τον πατέρα του 
ὄντα πρεσβύτερον                                 να είναι γέρος 
καί οὐχί δυνάμενον                                 και να μην μπορεί 
ἀποχωρεῖν,                                           να φύγει, 
ἀλλά ἐγκαταλαμβανόμενον                       αλλά να παγιδεύεται 
ὑπό τοῦ πυρός,                                     από τη φωτιά, 
ἀράμενον                                              αφού τον πήρε (στους ώμους) 
φέρειν.                                                 τον μετέφερε. 
Οἶμαι δέ,                                               Νομίζω, όμως, (ότι) 
φορτίου προσγενομένου                         επειδή προστέθηκε φορτίο 
καί αὐτός ἐγκατελήφθη.                           και ο ίδιος παγιδεύτηκε. 
Ὃθεν δή καί ἂξιον (ἐστί)                          Από αυτό αξίζει 
θεωρῆσαι το θεῖον,                                 να προσέξουμε το θεϊκό στοιχείο 
ὃτι εὐμενῶς ἔχει                                     διότι ευνοεί 
τοῖς ἀνδράσιν τοῖς ἀγαθοῖς.                      τους καλούς ανθρώπους. 
Λέγεται γάρ                                            Λένε λοιπόν 
τό πῦρ περιρρυῆναι κύκλῳ                      ότι η φωτιά κύλησε γύρω
τόν τόπον ἐκεῖνον                                              και περικύκλωσε το μέρος εκείνο 
καί σωθῆναι τούτους μόνους,                   και ότι σώθηκαν μόνον αυτοί, 
ἀφ’ ὧν ἔτι καί νῦν                                   από τους οποίους ακόμα και σήμερα 
(φασί) καί τό χωρίον προσαγορεύεσθαι     (λένε ότι) η περιοχή ονομάζεται 
χῶρον τῶν εὐσεβῶν.                              ο τόπος των ευσεβών. 
Τούς δέ ποιησαμένους                            Εκείνοι που βιάστηκαν 
ταχεῖαν τήν ἀποχώρησιν                         να φύγουν 
καί ἐγκαταλιπόντας τούς ἑαυτῶν γονέας    και εγκατέλειψαν τους γονείς τους  
(φασι) ἃπαντας ἀπολέσθαι.                     (λένε) ότι χάθηκαν όλοι. 

 

Παράλληλο κείμενο, Διόδωρος Σικελιώτης, Βιβλιοθήκη 7.4.1-4 

Μετάφραση 
Όταν οι Έλληνες τους άφησαν να φύγουν, αφού αυτοί συνομολόγησαν συνθήκη, και αφού επέτρεψαν στον καθένα να πάρει μαζί του όσα μπορούσε από τα προσωπικά του πράγματα, οι άλλοι όλοι πήραν ασήμι ή χρυσάφι ή κάποιο από τα άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Ο Αινείας όμως, αφού σήκωσε στους ώμους του τον πατέρα του, που ήταν σε βαθιά γεράματα, τον μετέφερε έξω. Επειδή θαυμάστηκε γι’ αυτή την πράξη από τους Έλληνες, του δόθηκε το δικαίωμα να διαλέξει και πάλι όποιο από τα πράγματα του σπιτιού ήθελε. Καθώς αυτός προτίμησε τους οικογενειακούς θεούς, συνέβη να επαινεθεί ακόμη περισσότερο η αρετή του, η οποία επιδοκιμάστηκε και από τους εχθρούς του. Γιατί ο άνδρας αποδείχθηκε ότι και στους πιο μεγάλους κινδύνους είχε δώσει τη μεγαλύτερη φροντίδα στο σεβασμό προς τους γονείς και στην ευσέβεια προς τους θεούς.