Μετάφραση, Ενότητα 9η

Ενότητα 9η, «Οι νόμοι επισκέπτονται το Σωκράτη στη φυλακή», Πλάτων, Κρίτων, 50a-c

Εἰ μέλλουσιν ἡμῖν                                       Αν, ενώ σκοπεύουμε εμείς 
εἴτε ἀποδιδράσκειν ἐνθένδε,                        είτε να δραπετεύσουμε από εδώ, 
εἴθ’ ὅπως δεῖ ὀνομάσαι τοῦτο,                     είτε όπως αλλιώς πρέπει να ονομάσουμε αυτό, 
ἐλθόντες οἱ νόμοι καὶ τὸ κοινὸν τῆς πόλεως   αφού έρθουν οι νόμοι και οι δημόσιες αρχές 
ἐπιστάντες ἔροιντο·                                    και σταθούν μπροστά μας μάς ρωτήσουν: 
Εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες,                               «Πες μας, Σωκράτη,
τὶ ἐν νῷ ἔχεις ποιεῖν;                                              τι έχεις στο νου σου να κάνεις; 
Ἄλλο τι ἤ τούτῳ τῷ ἔργῳ                            Κάτι άλλο ή με αυτήν την πράξη 
ᾧ ἐπιχειρεῖς                                              που επιχειρείς 
διανοῇ τούς τε νόμους ἡμᾶς                        σκέφτεσαι και εμάς τους νόμους 
ἀπολέσαι                                                                  να καταστρέψεις 
καὶ σύμπασαν τὴν πόλιν                             και όλη την πόλη 
τὸ σὸν μέρος;                                           όσο περνάει από το χέρι σου; 
Ἤ δοκεῖ σοι οἷόν τε                                   Ή φαντάζεσαι ότι είναι δυνατό  
εἶναι ἔτι ἐκείνην τὴν πόλιν                          να υπάρχει ακόμη εκείνη η πολιτεία 
καὶ μὴ ἀνατετράφθαι,                                 και να μην έχει καταλυθεί 
ἐν ᾗ ἄν αἱ γενόμεναι δίκαι                           στην οποία οι δικαστικές αποφάσεις 
μηδὲν ἰσχύωσιν                                                   δεν έχουν καμιά δύναμη 
ἀλλὰ ἄκυροί τε γίγνωνται                            αλλά και ακυρώνονται 
καὶ διαφθείρωνται ὑπὸ ἰδιωτῶν;                  και καταστρέφονται από τους απλούς πολίτες»; 
Τί ἐροῦμεν, ὦ Κρίτων,                              Τι θα πούμε, Κρίτωνα, 
πρὸς ταῦτα καὶ ἄλλα τοιαῦτα;                             σ’ αυτά και σ’ άλλα παρόμοια; 
Πολλὰ γὰρ ἄν τις ἔχοι εἰπεῖν,                      Γιατί πολλά θα μπορούσε κάποιος να πει, 
ἄλλως τε καὶ ῥήτωρ,                                             και ιδιαίτερα ένας ρήτορας 
ὑπὲρ τούτου τοῦ νόμου                             για να υπερασπιστεί αυτό το νόμο 
ἀπολλυμένου                                                          που κινδυνεύει να χαθεί,
ὅς τὰς δίκας τὰς δικασθείσας προστάτει      ο οποίος ορίζει οι δικαστικές αποφάσεις 
κυρίας εἶναι.                                                            να είναι έγκυρες. 
Ἤ ἐροῦμεν πρὸς αὐτοὺς ὅτι                       Ή θα πούμε σ’ αυτούς ότι 
«Ἠδίκει γὰρ ἡμᾶς ἡ πόλις                          «Μας αδικούσε η πόλη 
καὶ οὐκ ὀρθῶς τὴν δίκην ἔκρινεν;»               και δεν έκρινε δίκαια τη δίκη;» 
Ταῦτα ἤ τι ἐροῦμεν;                                   Αυτά θα πούμε ή κάτι άλλο; 
 

Παράλληλο κείμενο, Δημοσθένης, Κατά Μειδίου, 224-225 

Μετάφραση 
Και ποια είναι η δύναμη των νόμων; Άραγε, αν κάποιος από σας, επειδή αδικείται, φωνάξει δυνατά, θα τρέξουν και θα του παρασταθούν βοηθώντας τον; Όχι, γιατί είναι γραπτά κείμενα και δε θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό. Ποια λοιπόν είναι η δύναμή τους; Εσείς, αν τους ενισχύετε και τους παρέχετε βοηθούς σ’ αυτόν που τους έχει ανάγκη κάθε φορά. Επομένως οι νόμοι είναι ισχυροί με τη βοήθειά σας και σεις με τη βοήθεια των νόμων. Πρέπει λοιπόν να τους βοηθάτε, όπως ακριβώς θα βοηθούσε κάποιος τον εαυτό του αν αδικούνταν, και τα αδικήματα σε βάρος των νόμων να τα θεωρείτε κοινά για όλους, για όποιο λόγο τυχόν συλλαμβάνεται κάποιος. Και δεν πρέπει να επινοούνται ούτε λειτουργίες ούτε οίκτος ούτε προσωπική επιρροή ούτε κανένα τέχνασμα, χάρη στο οποίο δε θα τιμωρηθεί κάποιος αν παραβεί τους νόμους.