Εθελοντισμός 

Εθελοντισμός: 

ονομάζεται η πρόθυµη δέσµευση ενός ατόµου να εργαστεί χωρίς αµοιβή για ένα καθορισµένο ή αόριστο χρονικό διάστηµα για το γενικό καλό της κοινωνίας. 

Οι οικουμενικές αξίες όπως αυτές της ελευθερίας, ζωής, αξιοπρέπειας, ισότητας, δικαιοσύνης, είναι απαραίτητες για την ειρηνική συνύπαρξη και την ευημερία των ανθρώπων. Πρέπει λοιπόν να μεριμνούμε για την προάσπισή τους όλοι, όχι μόνο οι διεθνείς οργανισμοί και οι κυβερνήσεις, αλλά και ο κάθε πολίτης προσωπικά. Ο ενεργός πολίτης συμβάλλει στην προστασία των αξιών αυτών, τόσο με την ψήφο του, όσο και με τη συμμετοχή του στα κοινά και την ανάληψη δράσης. Ένας από τους τρόπους είναι και ο εθελοντισμός. 

Ο εθελοντισμός στην Ελλάδα 

Η ιδέα της συµµετοχής σε εθελοντικούς οργανισµούς είναι µία προοπτική που δεν αποτελεί διαδεδοµένη κοινωνική πρακτική για την πλειοψηφία των πολιτών στη χώρα μας. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι απόψεις σχετικά µε την εθελοντική προσφορά εργασίας έχουν µεταβληθεί προς το θετικότερο. Στη µεταστροφή αυτή συνέβαλλε η προβολή της δυνατότητας για εθελοντική συµµετοχή στους Ολυµπιακούς και Παραολυµπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Κυρίως όμως τα τελευταία χρόνια τα μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν είχαν ως επακόλουθο την ανάπτυξη πνεύματος προσφοράς και αλληλεγγύης. Ολοένα και περισσότεροι Έλληνες θεωρούν πια ότι ο εθελοντισµός αποτελεί θετική κοινωνική συνεισφορά και γι’ αυτό πρέπει να ενισχυθεί. 

Οφέλη από τον εθελοντισµό: 

Η δυνατότητα προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση των ατόμων αλλά και στην κοινωνική πρόοδο και συνοχή. 
Σύµφωνα µε έρευνα σε νέους 15-28 ετών για την εθελοντική προσφορά: 
 Οι νέοι που εργάζονται εθελοντικά µόλις µια ώρα την εβδοµάδα έχουν κατά 50% µικρότερη πιθανότητα επιρρέπειας τόσο στη χρήση ναρκωτικών, αλκοόλ και καπνού, όσο και στην εκδήλωση βίαιης συµπεριφοράς. 
 Οι νέοι που εργάζονται εθελοντικά έχουν συνήθως καλύτερη απόδοση στο σχολείο, αποφοιτούν µε µεγάλη επιτυχία, ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώµατα και έχουν έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητα στη διάρκεια της ζωής τους. 
 Οι νέοι συµπονούν τους ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη και, παράλληλα, µπορούν να εργαστούν σκληρά για κάτι που πιστεύουν πραγµατικά. Επίσης, θεωρούν ότι εάν αυτοί βοηθήσουν τους άλλους συνανθρώπους τους, τότε και οι άλλοι θα βοηθήσουν τους ίδιους. 
 
Σε σχετικό ερωτηματολόγιο οι έφηβοι λένε ότι τα οφέλη που αποκόµισαν από τον εθελοντισµό είναι:
Ικανοποίηση και επιβεβαίωση μέσα από την προσφορά.
Συµµετοχή στα κοινά. 
Προσωπική ανάπτυξη και εξέλιξη. 
Αναγνώριση και εκτίµηση του έργου τους, ανάπτυξη της κοινωνικότητας. 
Έµαθαν να σέβονται τους άλλους. 
Έµαθαν να είναι εξυπηρετικοί και φιλικοί. 
Έµαθαν να κατανοούν την διαφορετικότητα των άλλων. 
Ανέπτυξαν ηγετικές ικανότητες. 
Έγιναν καλύτεροι πολίτες, συνειδητοποίησαν ότι δεν έχουν μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. 

Μ.Κ.Ο. (ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ). 

Ο όρος μη κυβερνητικές οργανώσεις (Μ.Κ.Ο.) αναφέρεται σε μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, οι οποίες στηρίζονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία και είναι ανεξάρτητες από τα κράτη. Τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει ο όρος να χρησιμοποιείται για κάθε κοινωφελή οργάνωση που δεν ανήκει στο κράτος. Οι σκοποί των Μ.Κ.Ο. είναι κυρίως ανθρωπιστικοί και αφορούν περιβαλλοντικά ή κοινωνικά θέματα (πχ. φτώχεια, ρατσισμός, περιβάλλον κ.λ.π.) 
Παρακάτω αναφέρονται ενδεικτικά μερικές από τις πιο γνωστές Μ.Κ.Ο. που δραστηριοποιούνται (και) στη χώρα μας: 
 Διεθνής Αμνηστία 
 Γιατροί Χωρίς Σύνορα 
 Γιατροί του Κόσμου 
 Ερυθρός Σταυρός 
 Greenpeace 
 WWF 
 ΚΑΛΛΙΣΤΩ-Περιβαλλοντική Οργάνωση για την Άγρια Ζωή και τη Φύση 
 Αρκτούρος 
 Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων και Πουλιών 
 Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης 
 Ελληνική Ομάδα Διάσωσης 
 Μεσόγειος S.O.S. 
 

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ 

Κάποιες Μ.Κ.Ο. έχουν κατηγορηθεί κατά καιρούς για αδιαφάνεια, διαπλοκή, εξυπηρέτηση συμφερόντων, κατασπατάληση επιχορηγήσεων, εκμετάλλευση της ευαισθησίας των πολιτών. Το γεγονός αυτό δε θα πρέπει να λειτουργεί ως άλλοθι που θα μας οδηγήσει στην αδιαφορία και την αποχή από την προσπάθεια για την αντιμετώπιση των σύγχρονων κοινωνικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων. Πρέπει απλώς, αν ο δρόμος του εθελοντισμού μας εκφράζει, να είμαστε προσεχτικοί, να οδηγούμαστε μετά από έλεγχο και ενημέρωση στην επιλογή αξιόπιστων και γνωστών για το έργο και την προσφορά τους οργανισμών.
 
Θα πρέπει να σημειωθεί πως την ευθύνη για την ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων έχουν οι κυβερνώντες και οι πολιτικές που ακολουθούνται. Ο εθελοντισμός σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει εκείνες τις υπηρεσίες και τις δομές που η πολιτεία έχει χρέος να παράσχει στους πολίτες. Ούτε μπορεί εξάλλου ο εθελοντισμός να δημιουργεί άλλοθι που οδηγεί στην επιφανειακή αντιμετώπιση των θεμάτων στη βάση μιας λογικής της «φιλανθρωπίας». Θα πρέπει οι πολίτες να συνειδητοποιούν το μέγεθος και τις βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων, ώστε να οικοδομούν μια στάση ευθύνης και συνέπειας στην προσπάθεια για την αντιμετώπιση των αιτιών σε βάθος χρόνου και όχι μόνο για τη βραχύχρονη ανακούφιση των συμπτωμάτων. 
 
Καπούτση Σύρμω, φιλόλογος