ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Τουρισμός

 

Θετικές επιπτώσεις του τουρισμού:

 

 Αναπτύσσεται η οικονομία,

 δημιουργούνται νέες μονάδες (ξενοδοχειακά συγκροτήματα, οικογενειακές επιχειρήσεις  κλπ.), νέοι επαγγελματικοί τομείς (τουριστικά πρακτορεία, ξεναγοί, φύλακες αρχαιολογικών χώρων, μουσεία κλπ), καταπολεμείται η ανεργία.

 Βελτιώνεται το βιοτικό επίπεδο πολλών περιοχών της χώρας που μέχρι τώρα στηρίζονταν μόνο στην αλιεία και τη γεωργία (π.χ. νησιά). 

 Βελτιώνονται οι υποδομές σε πολλές περιοχές (όπως η αναδιάρθρωση του εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου, η δημιουργία μουσείων και πολιτισμικών χώρων, κέντρων υγείας κλπ).

 Αναπτύσσεται η οικονομία της ακτοπλοΐας και της αερομεταφοράς. 

 Οργανώνονται καλύτερα οι αρχαιολογικοί χώροι, ώστε ακόμα και οι Έλληνες να μπορούν να τους επισκέπτονται, μετά από τη διαφήμιση των αλλοδαπών τουριστών. 

 Η χώρα μας προβάλλεται παγκοσμίως (είτε για τον πολιτισμό της είτε για τις φυσικές ομορφιές και το υπέροχο κλίμα της).

 Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται ο αγροτουρισμός και οι εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Αρκετές αναπτυξιακές εταιρείες που στηρίζονται από τις περιφέρειες, τις νομαρχίες και την τοπική αυτοδιοίκηση καθώς και ιδιωτικές επιχειρήσεις με παραδοσιακούς ξενώνες, αγροτοβιοτεχνικές και αγροτοοικοτεχνικές μονάδες έχουν προωθήσει επιτυχημένα προγράμματα τα οποία δείχνουν ότι ο τουρισμός αυτός: συμβάλλει θετικά στη βιώσιμη περιφερειακή οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, εξασφαλίζει αυταπασχόληση και προσωπικό εισόδημα δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, ιδιαίτερα για νέους και γυναίκες, συμβάλλει στη διαφύλαξη του περιβάλλοντος, αναδεικνύει και διατηρεί την πολιτιστική κληρονομιά και αξιοποιεί τα τοπικά αγροτικά προϊόντα.

 

Αρνητικές επιπτώσεις του τουρισμού:

 

 Ο μαζικός συμβατικός τουρισμός στην Ευρώπη ήταν και είναι ως σήμερα, στο μεγαλύτερο ποσοστό του, τουρισμός που ενδιαφέρεται μόνο για τον ήλιο, τη θάλασσα και τη διασκέδαση (πολλές φορές κακής ποιότητας), χωρίς να δίνεται η ευκαιρία επικοινωνίας των επισκεπτών με τους κατοίκους της χώρας και γνωριμίας με το νεοελληνικό πολιτισμό.

 Η συμβατική λύση που δίνει ο βιομηχανοποιημένος τουρισμός δημιουργεί προβλήματα: Μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα αλλοιώνουν πολλές φορές το φυσικό και αρχιτεκτονικό περιβάλλον, αγροτικά προϊόντα γεμάτα χημικά στοιχεία και κακότεχνα αντίγραφα «λαϊκής τέχνης» παράγονται.

Στις περιοχές με μαζικό τουρισμό προκαλείται οικολογική καταστροφή:

 από τα σκουπίδια των επισκεπτών σε τοπία φυσικού κάλλους,

 από τα λύματα των ξενοδοχειακών μονάδων, 

 καταστρέφονται σημαντικοί βιότοποι (Ζάκυνθος: χελώνα καρέτα - καρέτα, Σποράδες: φώκια Μονάχους  - Μονάχους, ορισμένα ποτάμια Δέλτα ή εθνικοί δρυμοί), 

 ηχορύπανση σε περιοχές με τουριστικό συνωστισμό που ενοχλεί τους μόνιμους κατοίκους (νησιά),

 παρατηρείται ένας οικιστικός  - οικοδομικός συνωστισμός σε μερικά μέρη που τα οδηγεί σε κορεσμό, ενώ άλλες περιοχές μένουν ανεκμετάλλευτες και έρημες,

 καλλιεργείται μονοδιάστατα ο τουρισμός και δημιουργείται μία τέτοια τουριστική λογική, ενώ εγκαταλείπονται ελληνικές παραδοσιακές μορφές οικονομίας και ο ίδιος ο δευτερογενής τομές της οικονομίας για χάρη των υπηρεσιών.

 

Προτεινόμενες λύσεις:

 

Το μέλλον του τουρισμού
Να υπάρξει σχεδιασμός στην τουριστική πολιτική, να προβληθούν όλες ο μορφές του (αθλητικός, αγροτικός, αρχαιολογικός, εναλλακτικός τουρισμός) και να αναπτυχθούν ομοιόμορφα όλες οι περιοχές. 

Οι ήπιες μορφές τουρισμού και ιδιαίτερα ο αγροτουρισμός θα μπορούσαν να συμβάλουν στην καλύτερη γνωριμία και επικοινωνία των λαών.

Σήμερα αρχίζει να γίνεται συνείδηση ότι η ανάπτυξη των ήπιων μορφών τουρισμού και ιδιαίτερα ο αγροτουρισμός, που χαρακτηρίζεται από τα στοιχεία του σεβασμού στον άνθρωπο και στο περιβάλλον, είναι οι πλέον κατάλληλες μορφές τουρισμού που θα μπορούσαν να συμβάλουν: στην καλύτερη γνωριμία και επαφή των κατοίκων της Ευρώπης με τον φυσικό πλούτο της αλλά και στη συνειδητοποίησή τους ότι οι φυσικοί πόροι αυτής της ηπείρου πρέπει να προστατευθούν, όχι μόνο για τους σημερινούς κατοίκους αλλά και για τις επόμενες γενιές, καθώς  και στη «διαπαιδαγώγηση» όλων των πολιτών  στην «ανεκτικότητα» της διαφοράς, είτε αυτή είναι πολιτισμική είτε θρησκευτική.
Μέσω των μορφών εναλλακτικού τουρισμού μπορεί να αναχαιτισθεί η επιθετικότητα του «βιομηχανοποιημένου τουρισμού», να ενταχθούν οι αγροτικές κοινωνίες σε έναν αναλογικότερο καταμερισμό του εθνικού τουριστικού εισοδήματος, να εξασφαλίσουν οι αγρότες συμπληρωματικό εισόδημα, να αναβιώσουν οι παραδοσιακοί οικισμοί, να προταχθεί η πολιτιστική κληρονομιά στο τουριστικό αγαθό, να μετατραπεί ο τουρίστας σε περιηγητή, οδοιπόρο και ταξιδιώτη.